Adam

adam.jpeg

Bir adam vardı.

Bir gün denizlerin en derin noktalarını içinde saklayan yeşilin koyu bir tonuna baktı,

Baktıkça içinde kaybolmuş,

Baktıkça aldığı nefesten olmuştu…

Atladı denize adam.

Yüzme biliyordu ama yüzmedi.

Zaten sevmek geçmekti,

Maldan,

Candan,

Kendinden…

 

Sonrası gözlerinden ince yağmurlar dökülüverdi.

Ve fısıltılar, buğulu kalbe duyururcasına;

Öyle sevdim ki, ne tene değdirdim bu sevdayı ne de akla…

Sadece yüreğimden dualarla göklere saldım bir kuş misali.

Dedi ve birkaç yudum çay daha aldı…

Denizler dem tuttu.

Çay dalgalandı…

Var olan her şey sevdaya karıştı…

Reklamlar

Sence Nasıl

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d blogcu bunu beğendi: