Sev

sev.jpg

İstanbul ne kadar güzel. Yürüdüğün kaldırım taşlarında hazır bir melodi var. Her şey öyle kuşanmış ki elbisesini, sevmeye müsaitim sev beni diyor. Boğaz’a bakarken sev, Emirgan’da güneşin batışını izlerken sev, Eyüp’te ezanı dinlerken sev, Topkapı’da tarihi koklarken sev, Yedikule’de yürürken sev…

Oysa bu semtlerden geçerken gördüğüm insan yüzleri öyle çok şey anlatıyor ki hayata dair. Başlarına kötü bir şeyin gelmesine hazırmış gibi bakıyorlar. Trafikte birbirine küfretmek çok normal ama biri yolda gelip sarılsa, ömür boyu unutulmayacak bir şaşkınlık oluyor. İnsanlar sevmekten çok ölmeye gider gibi yürüyorlar.

Donuk yüzler, sahte bakışlar, yalancı insanlar…

Reklamlar