Hepimiz Baktık

Mahkemede bir cinayet davası görülüyordu. Adamın katil olduğu hemen hemen kesindi. Bunu gören davalı avukatının aklına bir şeytanlık geldi.

“Bayanlar, baylar. Hepinize bir sürprizim var.” diyerek saatine baktı. “Tam bir dakika sonra müvekkilim tarafından öldürüldüğü iddia edilen kişi bu mahkeme salonundan içeri girecek.”

Bunun üzerine hakim, seyirciler ve bütün kafalar mahkeme salonunun kapısına döndü. 1 dakika geçti ve hiçbir şey olmadı. Bunun ardından avukat; “bakın, ortaya bu iddiayı attım ve hepiniz heyecan içinde kapıya bakıp 1 dakika boyunca beklediniz. Bu gösteriyor ki gerçekten ortada bir ölü olduğuna ve dolayısıyla müvekkilimin katil olduğuna sizler tamamıyla inanmış değilsiniz.”

Ve bu sözün ardından hakim kararını açıkladı. Adamı suçlu buldu.

Avukat şok içerisinde; “Ama nasıl olur? Az önce söylediklerimden hepiniz etkilenmiştiniz. Hepinizin kapıya baktığını gördüm.”

Hakim; “Evet doru. Hepimiz baktık ama müvekkiliniz bakmamıştı.”

Ben Buyum

Ben buyum…

Hiç saklamadım,

Hiç yalan söylemedim,

Hiç değişmedim.

Ne hissettiysem,

Onu yaşadım,

Onu söyledim.

Belki iyi bir insan değilim,

Ama çıkarcı, yalancı, yalaka da değilim.

Uzun Yol

Bu ara kendimi uzun yol şoförü gibi hissediyorum.

Geri dönesim var,

Yolu yarılamışım.

Şarampole yuvarlanasım var,

Araç benim değil.

Belki yol bitmedi daha ama,

Benim yolculuğum burada bitiyor.