Söz Sırası Bende

soz-sirasi-bende

Ben bu aşka sabrımı dökmüşüm.

Yüreğimi yakmışım sevdaların uğruna,

Gözyaşımı esirgememişim gecenin koynunda.

Yıkılmışım duvar diplerine,

İnleyişlerim hayat sofrasında kan çorbası.

Zaman aşan kelimelerim kör yüreklere bir sancıdır.

Evet, artık herkes sussun.

Sus ey gece!

Mehtap sende sus.

Deniz, çöl, yıldız ne varsa sussun.

Söz sırası bende artık…

Kadınlar

kadinlar

Kadınlar termos gibidir,

Her tartışmayı ilk günkü gibi sıcak tutarlar.

Kadınlar kitap gibidir,

Korsanları hemen piyasaya çıkar.

Kadınlar sigara gibidir,

Zararlıdır ama bırakması zordur.

Kadınlar otomatik kapı gibidir,

Ne zaman çarpacağı belli olmaz ve her alışveriş merkezinde bulunur.

Kadınlar kahve gibidir,

Pişene kadar acıdır, piştikten sonra tat verir.

Kadınlar bebek gibidir,

Önce konuşmasını istersiniz, sonra susmasını.

Kadınlar reçete gibidir,

Karmaşıktır, anlaşılması zordur ama alırsınız.

Kadınlar deniz gibidir,

Ne zaman durgun, ne zaman dalgalıdır bilemezsin.

Kadınlar trafik canavarı gibidir,

Bir anlık dalgınlık hayatınıza maal olur…

Normal Olmamayı

Kusurlarımı seviyorum.

Darılınca surat asmayı,

Canım sıkıldığında sebepsizce bağırmayı,

Olur olmaz yerde kahkaha atmayı,

Normal olmamayı seviyorum…

Sadece canımın istediği şeyleri yapmayı,

Bazen düşünmediklerimi birden söylemeyi,

Bazen herşeyi yüzüme gözüme bulaştırmayı,

Öfkelerimi…

Kızınca küsmeyi,

Heyecanlarımı,

Bazıları hak etmediği halde, sevmeyi.

İçimdeki çocuğu,

Beni seviyorum.

İyi ki varım.

İyi ki benim.

Ne mutlu!

Çok mükemmel değilim.

Ama benden bir tane daha yok!

Beni seven böyle sevsin!

Sevmeyene de zaten yol verdim,

Gitsin…