Bir Derdim Var Benim

bir-derdim-var-benim.jpg

Hüznüme hüzün katan, dünyayı gözümde küçülten, görülmeyen bir derdim var benim.

Yazı kış yapacak, başı taş edecek, saçı beyaza çevirecek bir derdim var benim.

Bağları kurutacak, ciğerleri yakacak, gecenin körü de olsa uyutmayacak bir derdim var benim.

Anlatsam da anlaşılmayacak, sussam kağıtları yakacak, tanımı yapılmayacak bir derdim var benim.

Kapılara baksam hepsini kapatacak, yıldızlara baksam hepsini karartacak, onsuz lokma yesem boğazımda kalacak bir derdim var benim.

Gitse de, gelse de yakacak, ALLAH demeden geçmeyecek, ancak mezar taşıma yazılacak bir derdim var benim…

 

Doyamadığım Kadın

doyamadigim-kadin

Bilir misin sevdiğim?

Yüreğimin saklısısın.

Bir o kadar da aşikarı…

Ruhumun sol yanımın dengine karşılık kelime arıyorum,

Bulamıyorum.

Sonra Elif diyorum çözülüyor dilimin bağı.

Kağıda dökülünce heybemde saklı kelimeler.

Elif diyorum sevmelerin en güzeli,

Sevgilerin en güzel ismi,

Duruşu aşka mana,

Bakışı cennete ispat olan.

Ne kadar yazsam doyamadığım kadın,

Her gün yüreğimden özet geçiyor bu harf…

“Elif”

ALLAH kelamının sevdaya kuşandığı hali…

Sen Yoksun Ki

sen-yoksun-ki

Sen yanımda olmayınca böyle yazasım geliyor sürekli,

Sonra durasım geliyor ufak bir ezan arası,

Sonra tekrar yazasım.

Birkaç damla düşesi geliyor kağıda,

Sensiz şiirler ancak böyle tamamlanıyor…

 

Yazasım geliyor sensiz,

Bunlar olurken çay demlesen de getirsen diyorum,

Ben yazsam sen demlesen,

Demlense yürekler birlikte…

 

Sonra sen yoksun ki diyorum,

İçesim de kaçıyor, yazasım da…