Kuran’daki Bazı Sayısal Harmoniler

kurandaki-bazi-sayisal-harmoniler.jpg

“Ay” (Şehr) kelimesi Kuran boyunca 12 kez geçer.
“Gün” (Yevm) kelimesi 365 kez geçer.
“Günler” (Eyyam ve Yevmeyn) 30 kez geçer.
“Şeytan” ve “Melek” kelimeleri eşit sayıda 88’er kez geçer.
“Dünya” ve “Ahiret” kelimeleri eşit sayıda 115’er kez geçer.
“İman” ve “Küfr” kelimeleri eşit sayıda 25’er kez geçer.
“Adalet” (Qıst) ve “Zulüm” kelimeleri 15’er kez geçer.
“Güneş” (Şems) ve “Işık” (Nur) kelimeleri 33’er kez geçer.

90’lar

90'lar.jpg

Ben çok fazla hatırlamıyorum ama eskiler çok daha güzeldi. Yoktu, yokluk vardı ama herkes mutluydu. Mesela hatırladığım kadarıyla pazar günleri banyo günüydü. Banyo taburesine oturmadan önce su dökülürdü. Sabunlar kesin ve kesin hacı şakirdi. Eğer anneniz yıkıyorsa sizi kafa, tas ve dank sesini anlatmaya gerek yoktur. Banyodan sonra havluya sarılıp sobanın yanında kurulanılırdı. Saçlardan düşen sular özellikle sobaya düşürülürdü. Sırf cıss sesini duymak için…

Ben en çok mahalle maçlarını severdim. Maç sırasında anneme seslenip “Anne su sal” demeyi severdim. Maç sonlarında ortak para toplayıp kola, çekirdeğe düşmeyi, aynı şişeden gazoz içmeyi, ne bilim yarım ekmek tavuk döneri 4’e bölmeyi severdim. Arkadaşın yediğin şeyden istediği zaman canı gönülden verilirdi. Hatta paylaşmak daha çok mutlu ederdi. Yaramazlık yapıp cam falan kırdığımızda anne terliği tadının dibine vururduk. O sihirli terlik. Nereden atılırsa atılsın hedefi vuran terlik…

Kardan adam yaptığımızda erimesin diye dua ederdik. Sokakta oynamaktan eve gitmeyip, sokakta ekmek arası yiyen çocuklardık. Olur ya ekmeğimiz elimizden düşerse 3 kere öpüp başımıza koyduktan sonra kimsenin basamayacağı bir yere koyardık. Küfür edilirdi ama ana bacı her zaman kutsaldı. Anaya bacıya küfür edenle kimse konuşmazdı.

Bunu söylediğime belki pişman olacağım ama küçük tuvaleti geldiğinde annesi eve alır korkusuyla sokağa işiyen çocuklardık. O günler çok çok güzeldi, hele hele şimdi ile karşılaştırıldığında…

Sabır

sabir.jpg

Uyuyorum…

Çünkü uyanık kaldığım her an her şey daha kötüye gidecekmiş gibi geliyor. Beterin beteri var, bilirim…

1 sene, tam 1 senede berbat oldu hayatım. Artık nefes alırken bile zorlanıyorum. Geleceğimle alakalı en ufak olumlu düşüncem kalmadı. Yakınım dediğim herkes ardına bile bakmadan kaçıp gitti. Böyle içimde büyük bir küfür var sanki, her şeye, her kese sövüp saymak, yakıp yıkmak istiyorum. Birilerinin canını yakmak, kanını içmek istiyorum.

Sırf inancım durduruyor beni. Çünkü o sabret diyor. Kitapta 84 yerde sabır kelimesi geçiyor. İçimdeki ateşi sadece bakara suresinin 153. ayeti söndürüyor.

“Şüphe yok ki, ALLAH sabredenlerle beraberdir.”