Şiir Olsam Okunmam

Bugünlerde çok kötüyüm…

Şarkı olsam dinlenmem,

Şiir olsam okunmam…

Düşünemiyorum artık hiçbir şeyi,

Belkide düşünmek istemiyorum…

Uyumak tatlı geliyor,

Uyursam bir daha uyanamayacağım,

Biliyorum…

Hala Umudum Var

Zamanın kollarına bıraktım artık bazı şeyleri

Olmazları oldurmaya çalışmaktan yoruldum.

En çaresiz anlarımda, avutacak kimseleri bulamadım yanımda.

Bu yüzden güvenmek istemiyorum yüzüme gülümseyenlere.

Kırıldığım yerlerimden sarılmayı da beklemiyorum.

Yalnızca huzur diliyorum.

Ağrısız uyumak ve yıpranmadan uyanmak istiyorum her güne.

Biliyorum onca maskeli yüzler varken etrafımızda bunu dilemek belki de biraz ahmakça.

Ama benim hala umudum var.

Kim bilir bir an gelir değişir her şey…

Özlenenler kahrolur, özleyenler rahat uyur…

Oysa Ben

Aslında bilmiyorum bu aralar ne yaptığımı.

Yazıyorum, okuyorum, çay içiyorum…

Sonra bir bakıyorum gece olmuş,

Yatıyorum…

Uyku tutmayan gözlerle hayallere dalıyorum.

Sonra bu hayalleri yazıyorum,

Ve görüyorum ki;

İnsanlar yazdıklarımda çaresizliklerine çareler arıyorlar,

Oysa ben çaresizliğimi yazıyorum,

İnsanlar yazdıklarımı çare sanıyorlar…